Region
Po geografskom položaju, Drina zauzima centralno mesto zapadnog dela Balkanskog poluostrva i pripada slivu Save. Svojim slivom i mrežom, Drina povezuje manje predeone celine severo-zapadne Crne Gore, istočne Hercegovine i Bosne i zapadne 
Srbije, počevši od Pivske župe i Drobnjaka, preko Bihora, Mataruga, Bukovice i Starog Vlaha, zatim Azbukovice, Rađevine, Osata, Jadra, Pocerine, Gornjeg i Donjeg Birača i Majevice, do Mačve i Semberije. Drina nastaje od Tare i Pive, kod Šćepan-Polja, i na svom putovanju do ušća u Savu, niže Bosanske Rače, dugom ukupno 346 km, zadržava glavni meridijanski pravac od juga ka severu. U svom gornjem i srednjem toku, od Šćepan-Polja do Zvornika, omeđena brojnim planinama, čini povremena, veća ili manja, skretanja ka severo-zapadu ili severo-istoku, odakle i potiče naziv kriva Drina.
Drina, sa svojim pritokama, preseca gotovo čitav istočni Dinarski planinski sistem, pa je i reljef njenog sliva specifičan. Od juga ka severu, smenjuju se, u prilično pravilnom nizu, visoke, srednje i planine niže visine, počevši od crnogorskih planina, gde su izvorišta njenih sastavnica Tare i Pive i kojima dominiraju Sinjajevina (2.277 m) i Durmitor (2.520 m), preko Maglića (2.380 m), Jahorine (1.910 m) i Vučevice (1.491 m) u gornjem toku; zatim: Devetaka (1.424 m), Javora (1.537 m), Zvijezde (1.675 m), Tare (1.544 m), Jagodnje (939 m) i Boranje (730 m) u njenom srednjem toku, do Majevice (915 m) i Gučeva (779 m) u donjem toku Drine, kada ona prelazi u Panonsko-posavsku niziju. U pojasu planina srednje visine, Drina preseca planinske vence i tu se u njenoj dolini smenjuju duboke i dugačke klisure sa manjim proširenjima, koja se obično nalaze oko ušća njenih pritoka. Najduže klisure su Međeđanska, kod ušća Lima, između Goražda i Višegrada, koja je dugačka 26 km i duboka preko 700 m i Klotijevačka, pre jezera Perućac, dugačka 38 km i duboka do 1.000 m.
Klimatske prilike sliva Drine uslovljene su stalnim opadanjem nadmorske visine, koja se kreće u rasponu od visokih planina do Panonske nizije. Zbog toga se i njen sliv nalazi pod uticajem različitih klimatskih režima. Tako je izvorišna i najviša oblast Drine, u Crnoj Gori, pod uticajem mediteranske klime, koji se, mada oslabljen, oseća još i u gornjem delu sliva, do Srbinja (Foče), odakle preovladava umereno-kontinentalna klima, dok u donjem slivu, niže Zvornika, ona sasvim prelazi u kontinentalnu. Ove promene najbolje se zapažaju u godišnjoj količini padavina. Visokoplaninski predeli primaju 2.000-3000 mm, srednje planine oko 1500 mm, a niske, od 800 do 1000 mm atmosferskog taloga. Količina padavina, pak, smanjuje se niz njen tok, mada ne i pravilno, jer tu pravilnost narušavaju lokalni uslovi. Takva je i raspodela padavina tokom godine, pri čemu godišnje količine ravnomerno rastu od Šćepan-Polja, gde najsuvlji mesec dobija 4,2% ukupne godišnje količine padavina, do Loznice, gde je prosek viši i iznosi 7,1%. Posmatrano u celini, sliv Drine u proseku godišnje prima 1.030 mm padavina i po tome spada u bogate tokove.
Nizvodno od Klotijevca, desna strana Drine je od krečnjaka, pa je ta obala izrazito strma i nad njom se, skoro vertikalno, diže planina Tara. Na njenim padinama su mnoga kraška vrela, među kojima je najpoznatije ono u Perućcu. Od njega počinje rečica Vrelo, duga samo 365 m, zbog čega je i zovu reka dugačka kao godina. Ona je veoma bogata vodom, koja u Drinu otiče niz tri prelepa vodopada.
Desetak kilometara od Bajine Bašte, kod Rogačice, Drini sa desne strane pritiče istoimena reka. Rogačica izvire na padinama Povlena, na 980 m; dugačka je samo 29 km, ali ima veliki broj manjih pritoka, pa je bogata vodom. Osim toga, Rogačica je interesantna i zbog piraterije, pojave karakteristične za sliv Drine, u kome su mnogi rečni tokovi menjali pravac i iz jednog prelazili u drugi rečni sliv. Najupečatljiviji primer je skretanje reke Jagodnje kod Rogačice; ona je tu, pod uticajem tektonskih pokreta, znatno skratila put do Drine, napustivši svoju staru rečnu dolinu na dužini od 2 km, tako da se sada uliva oko 10 km nizvodnije.
